Artykuły z kategorii

SztynortZakończyły się ratunkowe prace konserwatorskie przy polichromowanych deskach stropowych pałacu. Ich renowacja możliwa była dzięki wsparciu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP oraz Komisarza Rządu Niemieckiego ds. Kultury i Mediów. Wysokość wsparcia to prawie 230 tys. zł.

 

Deski, pokryte oryginalnymi polichromiami podczas przebudowy pałacu w latach 90. XVII wieku, stanowią niezwykle cenny element oryginalnego barokowego wyposażenia pałacowego.  W 2005 roku, z powodu pogarszającego się stanu pałacu w Sztynorcie, ostały zdemontowane.

 

Przez ostatnie lata były składowane w pobliskim spichlerzu, ale – ze względu na niesprzyjające warunki klimatyczne we wnętrzu spichlerza, wykorzystywanie budynku do magazynowania sprzętu przez właściciela portu oraz możliwość dostępu do pomieszczenia przez osoby nieuprawnione – zdecydowano o przeniesieniu desek w bezpieczniejsze miejsce, by przeprowadzić prace konserwatorskie. Docelowo deski ponownie zostaną zamontowane w pałacowych wnętrzach.

 

 

A3 17 AA3 27 DCB4 08 AB12 08 AB 13   14 01 A

 

 

 

 

 PAŁAC W SZTYNORCIE


XVI-wieczny pałac wraz z zabudowaniami gospodarczymi, położony między jeziorami Mamry, Kirsajty i Dargin, nad niewielkim Jeziorem Sztynorckim, to jeden z najcenniejszych regionalnych zabytków. Pałac był kilkakrotnie przebudowywany, ostateczny kształt uzyskał w drugiej połowie XIX wieku. Przez lata, aż do 1944 roku był główną siedzibą rodową Lehndorffów, jednego z najpotężniejszych rodów szlachty pruskiej - ostatni z właścicieli, Heinrich von Lehndorff brał udział w nieudanym zamachu na Hitlera w Wilczym Szańcu. Gdy we wrześniu 1944 roku za udział w spisku został stracony, pałac stał się kwaterą Joachima von Ribbentropa – ministra spraw zagranicznych III Rzeszy. Po wojnie, aż do 1983 roku, mieściło się tam Państwowe Gospodarstwo Rolne.

 

Pałac otoczony jest parkiem, założonym w układzie asymetrycznym, z alejami dębowymi, lipowymi i grabowymi – niektóre z drzew posadzono w XVII wieku. Na końcach alei dębowej, równoległej do pałacu, w XIX wieku wzniesiono herbaciarnię oraz kaplicę.

 

Informacja:

o renowacji: Niemiecko-Polska Fundacja Ochrony Zabytków Kultury

o pałacu: ,,Pałace i dwory dawnych Prus Wschodnich” Małgorzata Jackiewicz-Garniec i Mirosław Garniec, wyd. Studio Wydawnicze Arta, Olsztyn, 2001 r.